Wczoraj, 21 kwietnia, miała miejsce uroczysta Msza św. pod przewodnictwem o. Pawła Mazurka. Przewodniczył on naszej wspólnej modlitwie jak i podzielił się zaraz po Mszy swoimi wrażeniami z Zambii gdzie jako misjonarz pracuje już od 3 lat. Mięliśmy też przyjemność gościć wśród nas innego gościa. Jest nim o. Sergio Villasenor. Przyjechał do nas z Rzymu na kilkudniową wizytację. Jest on członkiem rady generalnej naszego Zgromadzenia. Pochodzi z Meksyku i pracował na misjach w Mozambiku.

W dniach 11-17 kwietnia 2012 ma miejsce spotkanie formatorów i wykładowców naszego zgromadzenia z całego świata w Rzymie. Na zdjęciu widać o. Jacka który jest wykładowcą w Ouagadougou w Burkina Faso i o. Franciszka z Lublina.

Pobudka o wschodzie słońca. Nie zabijajcie mojego syna! - krzyczał parafianin o. Pawła Mazurka, gdzy zobaczył, jak jego syn odgrywa w Wielki Piątek postać Jezusa. Był przekonany, że tłum, który za nim idzie, za chwilę go ukrzyżuje (...) czytaj dalej

Po zajęciu, 31 marca i 1 kwietnia 2012 roku, miast Gao, Kidal i Tombouctou, przez ugrupowanie AZAWAD, złożone z Tuaregów, mieszkańcy okolic Mopti i Sevare opuszczają w pośpiechu te miasta. Są wśród nich również żołnierze... Wszyscy boją się o los tych miast po zajęciu tylko w ciągu 3 dni północnej części kraju. Jest to teren ponad 2 razy większy od Polski! Ojcowie Biali opuścili 1 kwietnia miejscowość Gao gdzie prowadzili oprócz parafii największą w tym mieście, ponad 100 tysięcznym, szkołę podstawową i średnią otwartą dla wszystkich bez względu na wyznanie. Pamiętajmy w modlitwie o mieszkańcach tego kraju.

W czasie 26 lat pontyfikatu Jan Paweł II odbył 104 pielgrzymki, z czego 11 na kontynent afrykański i wyspy go otaczające. Podczas podróży na Czarny Ląd Papież odwiedził 40 państw; niektóre z nich – kilkakrotnie (Wybrzeże Kości Słoniowej – trzykrotnie, oraz Benin, Burkina Faso, Kamerun, Kenia, Nigeria  i Zair – dwukrotnie).  Tak intensywne podróżowanie przyczyniło się do zmiany w pojmowaniu papieskiego urzędu, bo – jak pozwiedzał kiedyś Jan Paweł II – „przyszła pora na to, żeby biskupi Rzymu stali się nie tylko następcami św. Piotra, ale także naśladowcami św. Pawła, który (...) stale był w drodze”. Wielu uważa, że dzięki tym pielgrzymkom nastąpiło w świecie znaczące ożywienie wiary, wzrosła świadomość powszechności Kościoła i akceptacja soborowych reform. Trudno też przecenić ich znaczenie dla dialogu międzyreligijnego. Nierzadko okazywały się one ważne również na płaszczyźnie politycznej: miały wpływ na upadek reżimów i respektowanie praw człowieka. Pielgrzymki Jana Pawła II były wyrazem jego chęci solidaryzowania się z ubogimi i prześladowanymi. Stanowią dowartościowanie Kościołów lokalnych i znak szacunku dla narodów i ludów, ich odmienności i różnorodności.