"Kobiety w wiosce się skarżą" napisał przyjaciel pracujący na misji w Mali. "Od jakiegoś czasu coraz trudniej znaleźć złoto. Proszą o błogosławieństwo narzędzi, aby można było znaleźć wiele kruszcu".

Pogaństwo, zabobony, wiara naiwna... ? Jakkolwiek spojrzeć, jedno trzeba przyznać - wiara w Afryce jest żywa. A że wymaga oczyszczania... Czy tylko tam? Po za tym jest w tym coś pięknego. Potrzeba odwołania do Rzeczywistości Wyższej, uznanie zależności od Boga, zdanie się na moc błogosławieństwa - obecne są w życiu ludzi po prostu. Bez wielkich słów, bez epatowania pobożnością. Zażyłość z Tajemnicą wyrażana jasno, barwnie, głośno. Na ulicy, w urzędach. Zauważyłem, że również w parlamencie.

Podczas niedawnego pobytu w Kenii spotkałem wiele osób. Tych wykształconych, i  tych prostych. Pytałem, czego ich zdaniem kulejąca wiarą Europa może nauczyć się od Afryki. Mówili słowami i życiem o codzienności odnoszonej do Boga, o dostrzeganiu Go w szczegółach, nie pomijaniu przy najprostszych gestach. Wspominam chwile spontanicznych modlitw odmawianych na powitanie, gdy przekraczałem progi domów, czterdzieści dwa święte obrazy na odrapanych ścianach, przydrożne wymiany zdań zawsze kończące się błogosławieństwem, czy dialog z niemym człowiekiem w matatu (kenijskie busy), który wystukiwał słowa błogosławieństwa na komórce.

Tym czasem u o. Pawła Huleckiego, Misjonarza Afryki, kobiety proszą o błogosławieństwo... bo zabrakło złota. "Badalabougou to jedna z pięciu stref wydobywania złota metodami tradycyjnymi na terenie naszej parafii. Mieszka tu prawie 40 000 osób przybyłych ze wszystkich regionów Mali oraz krajów granicznych. Są także chrześcijanie. Podczas jednej z wizyt, odpowiedzialny za tamtejszą wspólnotę powiedział że kobiety się skarżą i proszą o błogosławieństwo narzędzi, aby mogły znaleźć dużo złota.Byłem w kropce: czy Bóg też tego chce?" - opisuje przyjaciel.

Diecezja opolska - link

W Merrivale (Afryka Południowa) trzech z naszych kleryków, Misjonarzy Afryki, otrzymało posługę akolitatu: nasz kleryk z Polski Tomek Podrazik, Serge Boroto (Kongo) i Douglas Ogato (Kenia). Biskup, ktory udzielal posługi nazywa sie BP Hubert Bucher - emeryt z diecezji Betlehem. (kilka zdjęć nadesłanych przez Tomka)

"Afrykańskie stroje, oryginalne instrumenty muzyczne, śpiew i elementy tańca na lekcjach religii w Gimnazjum nr 1 w Nysie. To wszystko dzięki obecności o. Otto Katto, misjonarza z Ugandy, ze Zgromadzenia Ojców Białych. 30 kwietnia 2013 roku misjonarze o. Otto Katto i o. Darek Zieliński na lekcjach religii opowiadali o swojej pracy w Afryce oraz kulturze i filozofii życia w kraju położonym we wschodniej Afryce nad Jeziorem Wiktorii. Ojcowie opowiadali o codziennym życiu rodzin w Ugandzie, zwracając szczególną uwagę na codzienne zajęcia ugandyjskich rówieśników naszych gimnazjalistów. Zaprezentowano m.in. zabawki własnoręcznie wykonane przez dzieci z materiałów, które w Polsce najczęściej trafiają do kosza. Uczniowie przebrani w tradycyjne afrykańskie stroje uczyli się piosenek w języku suahili, którym towarzyszył akompaniament instrumentów muzycznych wykonanych z dyni, koziej skóry i drewna. Przede wszystkim jednak o. Otto uświadomił uczestnikom jak ważna jest obecność misjonarzy w kraju takim jak Uganda i uczył, jak w niekonwencjonalny sposób wyrażać swą wdzięczność Stwórcy. Spotkanie to było wspaniałym doświadczeniem dla uczniów, którym pokazano zupełnie inne spojrzenie na tę samą wiarę." (zdjęcia)

W czwartek 11. 04. 2013r. nasze gimnazjum (Gimnazjum w Pokoju) napełniło się radością, na twarzach wszystkich pojawiał się uśmiech, nogi pląsały w rytm afrykańskich melodii, które dobiegały z sali nr 8, gdzie odbyło się spotkanie z Ojcem Otto - misjonarzem należącym do Wspólnoty Ojców Białych, pochodzącym z Ugandy.